Luna Sea God Bless You ~ one night de'ja'vu ~ live report by kiyono

posted on 13 Jan 2008 22:01 by one-night-dejavu in Live-Report

มาอัพตอนวันเกิดชินยะพอดีเลยแฮะ Otabjoubi Omedetou ne~~~ 

Luna Sea God Bless You ~ one night de'ja'vu ~ live report

เคยคิดว่า...อะไรๆก็คงเสื่อมถอยไปตามกาลเวลา เวลาแค่ 3 ชั่วโมง คงจะไม่สามารถถมช่องว่าง 7 ปีที่ห่างหายกันไปได้หมด
เคยคิดว่า...การมาดูคอนฯครั้งนี้ คงเป็นครั้งแรก และครั้งเดียว
เคยคิดว่า...กลับมาจากญี่ปุ่นแล้ว เราก็คงจะกลับไปตามเอเอฟได้เหมือนปกติ

กลายเป็นว่า ไอ้คิดๆไว้นั่น มันผิดหมดทุกอย่างเลยครับท่านผู้ชม!อิชั้นกลับไปเป็น slave เต็มที่ทั้งตัวและหัวใจตั้งแต่อินโทร loveless ยังไม่จบเลยด้วยซ้ำไป เอิ้ก

ย้อนกลับไปช่วงเช้าก่อนคอนเสิร์ต คณะทัวร์อันประกอบด้วย 2หมี  1เป็ด  1เพนเพนลุยร้านอนิเมทที่อิเคบุคุโระกันอย่างเมามันส์ แถมต่อด้วยบุฟเฟต์ชาบูชาบูอีกตะหาก เจอน้องคนไทยที่จะไปดู LS เหมือนกันมากินร้านเดียวกันด้วย โลกมันกลมจริงๆ

กว่าจะจับรถเมล์ไปถึงโดมก็บ่ายคล้อย+ชักจะเริ่มเหนื่อยๆ มึนๆกันแล้ว ยังกังวลอยู่เลยว่าจะดูคอนฯกันไหวรึเปล่าน้า...

พอไปถึง เจอคลื่นมหาชน มึนกว่าเดิมอีก กร๊าก งานนี้คนเยอะจริงๆ 2หมีที่มาดู final act เมื่อ 7 ปีก่อนก็บอกว่าครั้งนี้ดูคนเยอะ+คึกคักกว่า เดินมึนๆกันอยู่นานกว่าจะเจอตรงที่เหล่า slave ชาวไทยรวมตัวเซ็นแบนเนอร์กันอยู่

แหม่ แอบปลื้มว่าแบนเนอร์เราก็สวยไม่แพ้ของชาติอื่นน๊า ออกจะแดงเด่นเด้ง(ปลื้มเป็นพิเศษในฐานะคนดราฟท์ อิอิ) ข้างๆมีของslave ไต้หวันเป็นป้ายผ้าสีดำเรียบๆ แต่ตอนท้ายงานเห็นเค้าโยนไปให้ sugizo ได้ด้วยอ่ะกรี๊ดดดด

เสร็จสิ้นภารกิจเซ็นแบนเนอร์ คณะทัวร์ที่มีน้องปอม(ผู้จัดการเรื่องตั๋วให้ในครั้งนี้ ขอบคุณมากก๊าบ)เปลี่ยนมาเสียบแทนที่หนิงที่แยกไปนั่งดูกะพวกพี่ปลาอีกที่ ก็ไหลตามคลื่นมหาชนไปยังเกท 25 ระหว่างทางเจอสาวน้อยคอสฮิเดะมา น่ารักมว่ากกก 2หมีเลยขอแชะไปตามระเบียบ ก่อนจะข้ามสะพานลอยกันไปที่ห้างที่อยู่แถวนั้นเพื่อ....เข้าห้องน้ำค่ะ 5555 (แล้วตอนไปเข้าห้องน้ำ ก็เจอน้องคนไทยที่จะไปดูคอนเสิร์ตเพิ่มอีกคน กร๊าก)

ทีนี้ล่ะนรกของจริงก็มาถึง นั่นคือการต่อคิวเข้าโดมท่ามกลางผู้คนนับหมื่นและอากาศเฉียด0นั่นเอง แต่เรามีประสบการณ์นรกกว่านี้มาแล้วเมื่อครั้งพรีเมียร์ลอร์ดที่ลอนดอน คราวนี้เลยถือว่ายังไม่ค่อยหนักมาก ยืนๆเม้าท์ๆไปสักพักก้ได้เข้าโดมเองแหละ 55 แต่ระหว่างนั้นก็แอบอิจฉาคนที่ได้ตั๋วพรีเมียร์ เดินอุ้มหมอนเข้า Slave Gate ที่อยู่ข้างๆอย่างสง่าผ่าเผยโดยไม่ต้องต่อคิวมากๆ ถึงจะรู้ว่ากว่าจะได้มาเดินเฉิดฉายยังงี้เค้าก็ต้องรอแลกตั๋วอยู่หลายชั่วโมงเหมือนกันก็เหอะ ^^; หลังจากตรวจกระเป๋าและรับสูจิบัตร(ที่เต็มไปด้วยโฆษณางานเดี่ยวขอลพวกลุงๆ และโฆษณารายการสารพัดของที่จะออกตามมาในอนาคต)แล้ว ก็ได้เวลาเข้าไปในโดมกันซะทีล่ะ

สำหรับเราที่เคยชินกับคอนเสิร์ตที่อิมแพ็ค อารีน่า มาเจอโตเกียวโดมนี่ถึงกะเหวอไป เพราะโดมใหญ่มากกกกก ใหญ่กว่าอิมแพ็คประมาณ 4-5 เท่าได้ มาลองคิดๆดู คนแค่ 5 คน แต่สามารถส่งพลังให้คนดู 55000 คนในสถานที่ใหญ่ขนาดนี้รับรู้ได้นี่มันสุดยอดจริงๆเลยเนอะ ระหว่างนั่งรอคอนเสิร์ตเริ่ม ก็เจอคนไทยอีกแล้วครับท่าน งานนี้เจอคนไทยเยอะจริงๆ ขนาดมาดูกันแค่ไม่กี่สิบจากห้าหมื่นนะ ยังเจอกันโดยบังเอิญได้ตั้งเยอะแน่ะ หลังจากนั้นปอมที่ไปหาเพื่อนที่นั่งบล็อคหน้าๆมา ก็มาอกว่าตรงที่เพื่อนปอมนั่งอยู่ Dir en Grey มาดูกันทั้งวงเลย!! พวกวงอินดี้อื่นๆก็มีแต่เราไม่รู้จักอ่ะน่อ (จำได้วงนึงชื่อ merry มั้ง รู้สึกว่าจะเล่นในอัลบั้มทริบิวท์ของ LS ด้วย) ฟังแล้วก็แอบปลื้มไปหลายตลบ

รอกันไปรอกันมา คอนฯก็ไม่เริ่มซะที ก็เริ่มกางแพมเฟล็ตดูกันบ้าง เอาลูกมาอวดกันบ้าง เปิดการ์ตูนวายอ่านกันบ้าง (โคตรกล้าเลยว่ะ 5555)ความรู้สึกตอนนั้นก็ยังชิ้วชิวอยู่เลยนะ เมาท์โน่นนี่กันอย่างขำๆมาก จนเพลง moonlight sonata เวอร์ชั่นที่เคยเปิดตอน capacity ขึ้นนั่นแหละ ถึงค่อยใจเต้นขึ้นมาหน่อย แสงไฟค่อยๆมืดลงๆ จนเหลือแค่ภาพจันทรคราสเต็มดวงบนจอ

แสงจันทร์เริ่มค่อยๆส่องสว่าง...พร้อมกับตัวเลขที่ปรากฏขึ้น

1989....ก่อตั้งวง
1995....ขึ้นโตเกียวโดมครั้งแรก
2000....final act
2007....และแล้ว พระจันทร์ก็เต็มดวง...อีกครั้ง

โลโก้ Luna Sea อันเก่าที่แสนคุ้นตาสว่างวาบขึ้นพร้อมๆกับเสียงintro เพลง loveless

one night dejavu เริ่มขึ้นแล้ว...

- set list - (หลายเพลงได้คลิปรีรันช่วยฟื้นความจำเด้อ)

1.LOVELESS –  พูดตรงๆว่าอธิบายความรู้สึกตัวเองไม่ถูก รู้แต่ว่า impact มันแรง แรงมาก แบบว่า เราไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย พวกเค้าอยู่ตรงนี้แล้ว กลุ่มคนที่เรารักมากมาตั้ง 10 กว่าปี อยู่ตรงหน้าเราพร้อมกันทั้ง5คน เล่นดนตรีด้วยกันอีกครั้ง ความรู้สึกมันบอกไม่ถูกจริงๆแฮะ

2.Dejavu - เริ่มรวบรวมสติตัวเองกลับมาได้ แล้วสนุกไปกับคอนเสิร์ต  พี่ริวใส่แว่นดำยังปิดความโมเอ้ไม่มิดเลย แล้วก็ IR!!! เล่นกันตั้งแต่เพลงแรกๆเลยเรอะเพ่ โอ้วส์

MC ตอนริวกับอิโนะถอดแว่นกันแดดรู้สึกถึงความเจิดจ้ากระแทกตามากๆ อิโนะยิ้มบ่อยจริงๆ ชักเริ่มเข้าใจความรู้สึก ino slave แล้วแฮะ จำคำพูดริวที่ปุ๋มแปลให้ฟังได้ประโยคนึง "วันนี้คนที่ตื่นเต้นมากที่สุด อาจจะเป็นพวกเรา 5 คนก็ได้" โหยยยย ได้ใจอ่ะ

3.JESUS – เป็นเพลงที่ไม่คิดว่าจะเอามาเล่นในคอนฯนี้ แต่ขอบอกว่ามันส์โคตรๆ โดยเฉพาะไลน์เบสพี่เจ กระชากใจมว่ากค่ะ

4.SLAVE – คิดว่าคงต้องมีแหละเพลงนี้ แหม  ไม่งั้นเหล่า slave คงเสียใจแย่ จริงมิ

5.END OF SORROW เจอเพลงเร็วติดๆกันหลายเพลงชักเหนื่อยแฮะ แต่ก็ยังมันส์ต่อไป

6.TRUE BLUE –  true blue นี่ก็ไม่คิดนะเนี่ยว่าจะเลือกมาร้อง แต่ก็ดีใจ เพราะเพลงนี้อิชั้นร้องจบฮ่ะ คริๆๆๆ

MC

7.FACE TO FACE – แอบขัดอกขัดใจแสงแดงๆในเพลงนี้ ตรูมองไม่เห็ฯพวกเฮียๆเค้าเว้ย >.<

8.gravity – พี่ริวจะเลื้อยไปไหนค๊าาาาาาาา  โฮกกกก แล้วที่เปิดเสื้อนั่นอ่ะ เซะซี่สุดๆๆไปเล้ย

9.RA-SE-N – RASEN เวอร์ชั่นนี้หลอนน้อยลงนิดหน่อย แต่ยังทรงพลังมากๆ แอบได้พักนิดนึงเพราะเพลงนี้ร้องไม่ค่อยได้อ่ะ 555

10.Providence – เสียงไวโอลินของsugizo ก็ยัง breathtaking ได้เหมือนเดิม แบบในโดมไม่มีเสียงอื่นเลยนอกจากเสียงไวโอลินของป้า กรีดลงมาในโสตประสาท เจ๋งว่ะ

11.MOON – ลูกกลมๆดิสโก้นั่น มันกลับมาอีกแล้ว 555 lighting design ของเพลงนี้ก็ยังสวยเหมือนเดิม

12.DRUM SOLO – ความฝันอีกอย่างที่เป้นจริง ก็คือการได้มาตะโกนเรียกชื่อ "ชินยะ!!!!!!!"ในโดมเนี่ยแหละ ชอบตรงที่ชินยะพูดว่า "พวกเธอนี่ไม่เปลี่ยนเลยนะ” ชินยะเองก็ยังเท่และน่ารักไม่เปลี่ยนเหมือนกัน เราเชื่อนะว่าถึงจะไม่ได้เป็น shinya slave แต่ทุกๆคนในโดมมีความสุขที่ได้ดูชินยะตีกลองแน่ๆ

13.DRUM & BASS SOLO – พูดได้คำเดียว....มันส์สุดตรีนครับพี่น้องครับ

14.FATE – สารภาพว่าเพลงสั้นจนจำอะไรไม่ได้ว่ะค่ะ ^^;;; จำได้อย่างเดียวคือรอยสักบนแขนป้า มันไปทำมาเมื่อร๊ายยยยยยย

15.BREATHE – อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกก SR!!!! ป้ากะริวกอดคอหัวเราะให้กันเดินลงแคทวอล์ก(ที่หมีเล็กเรียกว่า virgin road 555)!!!! อิชั้นตายยยยยยยย ว่าแต่หลังจากนั้นตอนที่ป้ากอดตัวเองแล้วส่ายๆนั่นทำอะไรวะคะ???? จริงๆเพลงนี้ก็ชอบนะ แต่เพลงที่จำได้ติดตาถ้าเป็นเวทีเล็กปลายแคทวอลฺค เราชอบ with love มากกว่า (ตรูอยากดู futari no sekai อีกว้อยยยยย)

16.STORM – ทำไมจำอะไรเกี่ยวกับเพลงนี้ไม่ค่อยได้เลยหว่า ?-?

17.DESIRE – ตอนโซโล่กีตาร์ ลุ้นมากว่าจะมี SR มั้ย ผลคือไม่มีครับ แอบเซ็งไปเล้กน้อย(ก็ทำไจไว้แล้วอ่ะนะ แต่ก็นะ....แอบหวังไว้นิดหน่อยอ่ะ)

18.TIME IS DEAD – พี่ริวแอบเปลี่ยนไลน์ร้องนิดหน่อยแต่ก็เพราะไปอีกแบบนะ เป็นอีกเพลงที่มันส์มากๆเวลาเล่นสด

19.ROSIER – เพลงโปรดตลอดกาลของเรา ได้ฟังเพลงนี้สดๆแล้วขนลุกซู่จริงๆใจเต้นตึกตักตลอดทั้งเพลงเลย มันแบบว่ามีพลังมาก มันส์มาก สุดยอดมากๆ ตอนพี่Jดำน้ำก็เท่มากๆ ยิ่งตอนเหวี่ยงไมค์นี่ขอกรี๊ดได้มั้ย ทำไมเท่แบบเน้ โฮกๆๆๆๆ แอบตกใจที่มี SR ด้วยเว้ยเฮ้ย(หลังจากชวดจาก desire นึกว่าจะแห้วซะแล้ว) รอยยิ้มเขินๆของทั้งคู่อ่ะมันโคตรจะน่าร้ากกกกก ใครว่าคู่นี้เฟค อิชั้นขอเถียงขาดใจเลย

20.TONIGHT – มันส์ต่อเนื่องจาก rosier ทั้งโดดทั้งร้องตามจนเหนื่อยเลย (แอบเห็นคนญี่ปุ่นข้างๆอุดหูตอนเราตะโกนร้องตาม ขอโทษก๊าบ) เพลงนี้เล่นไลฟ์มันส์กว่าฟังในแผ่นมากๆ  แล้วก็....อิโนะน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ENCORE1 – ตรงนี้มีร้องเพลง Silent Night พร้อมๆกันทั้งโดม ไอ้เราก็เนียนร้องดำน้ำเป็นภาษายุ่นไปกะเค้าด้วย ร้องไปหลายๆรอบก็ร้องได้เองนะ 555 ตอนนี้บรรยากาศจะดูสงบ+ขลังมากๆเลยล่ะ กับอีกอย่าง...คนที่นั่งข้างหลังเราร้องเพลงนี้เพราะมากเลย

21.I for You – ขอสารภาพว่า เราไม่เคยเชื่อในคำว่า kokoro kara I for you ที่ริวพูดก่อนขึ้นเพลงเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้ เขาทำให้เราเชื่อได้ว่า เขาร้องเพลงนี้ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ ว่าแต่ ทำไมหัวใจพี่ริว ดันเจือกจำเนื้อผิดวะ!!??

MC พี่ริวถามว่า "รู้มั้ยวันนี้วันอะไร นอกจากจะเป็นวันคริสต์มาสอีฟแล้วยังเป็นวันพระจันทร์เต็มดวงด้วยอย่าสับสนกันนะ" เอิ่ม....พยายามจะเล่นมุขอะไรรึเปล่าเอ่ย...ทำไมเราไม่ขำหว่า ^^;;;

22.WHITE CHRISTMAS – สำเนียงภาษาอังกิดของเป้เรวเหมือนจะพัฒนาขึ้น.....นิดนึงนะ

23. In My Dream (with Shiver) – เหมือนเป็นธรรมเนียมที่จบ white christmas แล่วต้องต่อด้วยเพลงนี้ เป็นเพลงที่น่ารักจัง แค่ได้โบกมือตามก็สนุกแล้วอ่ะ ทุกคนก็ดูหลั่นล้ามากเลย วิ่งกันไปทั่วทั้งปีกซ้ายขวา เอนเตอร์เทนคนดูกันสุดๆ แล้วก็แอบ IR อีกละ จะสวีทกันไปถึงไหนคะเพ่

24.BELIEVE - อ่ากกกกก SR SR SR ไกล้ได้อี๊กกกกกก  ถึงSRชอตจะน้อย แต่พอมีแต่ละทีนี่ถึงตายเลยทีเดียว 

ENCORE2 ช่วงระหว่างรอก็มีเล่นเวฟกัน สักพักสมาชิกก็ค่อยๆออกมาทีละคนโดยมีริวอิจินำออกมาก่อน แล้วก็ค่อยๆเรียกออกมาทีละคนแล้วให้พูดอะไรนิดหน่อย แต่แอบจำไม่ได้อ่ะว่าใครพูดอะไรมั่ง แหะๆ

ริว "มือกลองที่เจ๋งที่สุดในโลกกกก"
คนดู "ชินยะะะะะะะะะะะะะะะะะ"

ริว "มือเบสที่เท่ที่สุดในโลกกกกกก"
คนดู "J!!!!!!!!!!!!"

ริว "มือกีตาร์....บลาๆๆๆ" (แอบจำของอิโนะไม่ได้อ่ะ ขอโต้ด)
คนดู "อิโนรันนนนนนนนน"
อิโนะแบบว่าเดินยิ้มเจ้าเล่ห์มาแต่ไกลพร้อมทำมือ x เป็นสัญญาณว่ายังไงๆกรูก็จะไม่พูดเฟร้ย(แต่น่ารักเป็นบ้า ให้อภัยก็ได้วะ) แล้วก็ไปกระซิบข้างหูให้ริวพูดให้เหมือนเดิม

ริว"มือกีตาร์ที่เริ่ด(แร่ด?)ที่สุดในโลกกกกกกก"
คนดู "สุงิโซ!!!!!!!!"
ป้าก็ออกมาพุดๆอะไรนิดหน่อย ปิดท้ายด้วย "sai.....ko"ที่ไม่ค่อยจะได้ใจเจ๊เลย sugizo ถามจริงๆเหอะ นายเป็นอะไรไป...T^T

แล้วทีนี้ริวก้เนียนจะเข้าเพลงเลย แต่เจกะป้าไม่ยอมฮ่ะ แย่งกันเป็นคนแนะนำริวใหญ่ (ทำคะแนนกันตอนนี้ไม่ทันแล้วเฟ้ย อิโนะคาบไปแครกแล้ว) แต่สุดท้ายก็ให้พี่เจเป็นคนพูดมั้ง เริ่มจำไม่ได้แระ

เจ "นักร้องนำที่เจ๋งที่สุดในจักรวาลลลลลลลล"
คนดู "ริวอิจี!!!!!!!!!!!!"

แล้วพี่ริวก็ทำท่าจุ๊ปากให้คนดูเงียบๆ ไอ้เราก้ตั้งอกตั้งใจรอฟังว่าริวจะพูดอะไรหว่า ผลคือริวสูดหายใจเต็มปอด แล้วตะโกน "AISHITERUYOOO!" สุดเสียง สุดพลัง โดยไม่ใช้ไมค์!!!!! เราเชื่อนะว่าคน 55000คนในโดมวันนั้น ไม่มีทางลืมเสียงของริวในคืนนั้นแน่ๆ มันแบบว่า ตูม!!! เต็มหน้า เต็มหัวใจ หัวสมองโล่งไปเลยอ่ะ จริงๆนะ

24.MOTHER – ขรึม ขลัง คลาสสิค เสียงไวโอลินยังทำให้ขนลุกได้เหมือนเคย

ENCORE3

25.PRECIOUS... – ตอนที่ทั้ง 5 คนมารวมกันอยู่หน้าเวที(เป็นฮาเร็มพี่ริว เอียไม่ช่ายยยย)แล้วริวยื่นไมค์มาให้คนดูช่วยร้อง ayamachisae modosenaiก็แอบขนลุกอีกแล้ว ทั้งพลังของพวกเค้าทั้ง 5 ทั้งพลังของ slave รวมกันเป็น 1 เดียว มันช่างเจ๋งจริงๆ >w<

26.WISH – ในที่สุดก็มาได้ตะโกน I wish กับเค้าบ้างซะที ถึงสายรุ้งจะมาไม่ถึงก็เหอะ ^^; เพลงนี้แอบขัดอกขัดใจนิโหน่ยที่ชอต JS เยอะเหลือเกิน ชริ แต่ได้ IR มาชดเชยให้ชุ่มชื่นหัวใจแทน  ตอนที่อิโนะช่วยริวร้อง lalala ตกใจเล็กๆ ว่าทำไมเสียงพี่ริวเปี๊ยนไป๋ อ๋อที่แท้เสียงอิโนะน่ะเอง กรั่กๆๆๆๆ แล้วก็แอบใจหายวูบๆเหมือนกันนะตอนใกล้ๆจะจบเพลง แบบว่า ว้า...จะจบแล้วเหรอ รอมาตั้ง 7 ปี ไม่สิถ้านับมาตั้งแต่เริ่มชอบก็กว่า 10 ปีแล้วต่างหาก ยังไม่จุใจเลย อยากดูอีกอ๊ะ แง่ววววว

พอจบเพลง ไม่รู้เฮียๆเขารีบอะไรกัน แป๊บๆก้เซโนะซะแล้ว แอบปลื้มนะ ที่คนญี่ปุ่นข้างๆเอามือมาให้จับด้วย (ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเค้ายังอุดหูตอนเราร้องเพลงตามพี่ริวอยู่เลย กร๊าก) เซโนะเสร็จพี่ริวกะอิโนะก็แว้บเข้าหลังเวทีไปอย่างรวดเร็ว(ชิ) ส่วนคนที่อยู่นานที่สุดก็เป็น sugizo เหมือนเคย งานนี้ป้าลงทุนวิ่งลงมาข้างล่างด้วย แอบอิจฉาพวกบล็อค A วุ้ย แต่ไม่มีโค้งแบบที่เคยทำแฮะเพราะคราวนี้พี่โซ่หันมาโค้ง 4 ทิศแทน

พอจบคอนฯ ก็ทยอยออกจากโดม แล้วก็ได้เจอฝรั่งใจดีชื่อโรเบิร์ตคุง ไอเท็มลับประจำทริปนี้ของเรา มาแจกสายรุ้งให้ แล้วพอเค้ารู้ว่าพวกเราเป็นคนไทย พี่เอ๊ยน้องแกก็พูดภาษาไทยใส่ด้วยแน่ะ (ลืมไปเค้าอายุแค่ 27)  แถมร้อง precious... โชว์ด้วยอีกตะหาก เพลงนี้กรูยังร้องไม่ได้เลยเฟร้ย มันเร็ว555 การได้เจอโรเบิร์ตนี่ก็ทำให้ปลื้มไปอีกอย่างนะ ว่าดนตรีของพวกเค้า มันไม่มีพรมแดนจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นฝรั่งอย่างโรเบิร์ต ไม่ว่าจะเป็นคนไทยอย่างพวกเรา หรือ slave จากทั่วโลก ต่างก็มารวมกันที่นี่ ในคืนนี้ เพื่อพวกเค้าทั้ง 5 คน

พูดถึงสมาชิกแต